Klein liedje…
Een aantal maanden geleden vroeg hij me te gaan zitten en zette dit liedje aan. Hij vertelde erbij dat het precies verwoordde wat hij niet kan zeggen. Mede omdat ik een zwak heb voor de stem van de zanger, vind ik het prachtig en raakt het me tot in elke vezel van mijn lijf. Noot na noot en woord na woord zijn het precies de onuitgesproken woorden van mijn grote liefde…en nu met recht een van 'onze' liedjes…
Ik wil je zoveel zeggen,
Maar woorden zeggen niet
Dat wat mijn hart bedoelt
Want ik voel meer
Dan een romantisch boek telkens beweert
M'n zorgen laat ik spreken,
't zou anders moeten zijn
Echt mn verlegenheid bindt de strijd aan
Maar m'n mond laat die zinnen niet gaan
Jij lacht en de schaduw verdwijnt
Jij danst en ik ben m'n verstand alweer kwijt
En je huilt als ik zeg tegen jou
Dat ik veel van je hou
Jij zingt en de wereld is stil
Laat mij naar je luisteren zolang ik maar wil
Tot de dag dat de wereld weer draait
En de wind verder waait